36. HURRICANE

HAMILTON

In het oog van de wervelstorm

heerst de stilte
complete stilte
een gele lucht

Ik was pas zeventien, mijn dorp werd door

de storm verwoest
het water rees

maar ik ontweek de dood

Mijn pen was mijn boei
ik schreef alles op

ik schreef door de pijn
mijn pen was mijn boei
Ja ik schreef

mijn verhaal zou mijn rechter zijn

Er werd geld opgehaald
complete vreemden
gaven gretig
door mijn brieven
Het was geld genoeg

voor een ticket op een schip
Dat naar New York voer

Ik schreef mijn weg uit de hel
Ik schreef mijn pad naar revolutie
Ik klonk luider dan de scheur in de bel
Ik schreef Eliza
Dicteerde ons liefdesspel
De constitutie, revolutie, ik verwoorde het wel
Ja ik stond op, verweerde mij, en bleef vechten
Ik schreef ‘t bancair systeem en vocht voor uw rechten
Als mijn gebed in de nacht, soms niet werd gehoord door God
Pakte ik een een pen, schreef mijn verhaal, mijn woord, mijn lot

In het oog van de wervelstorm

heerst de stilte
complete stilte
een gele lucht

Ik was twaalf toen mijn moeder stierf
Ja ze hield me vast
Beiden ziek, maar toch ze hield me vast
en ik ontweek de dood

Ik schrijf mij hier uit
Ik schrijf alles op

ik verlies geen tijd
Ik schrijf mij hier uit
Win de slag met mijn eerlijkheid
Dit is het oog van de wervelstorm
‘k Schrijf mijn verhaal dus op

Ik bescherm mijn nalatenschap

Het Reynolds vlugschrift!